Real Experience-सत्य अनुभव-Episode-26

सत्य अनुभव

भाग-२६

पैशाचा लोभ

⚉ काही परिचयाच्या व्यक्ती माझ्याकडे आल्या. ''आम्हाला तुमची गरज आहे."  असे सांगू लागले, मी म्हटलं कुठल्या प्रकारची गरज आहे.  मला नीट कळेल असे सांगावे. त्यातील एका अनोळखी माणसाकडे बोट दाखवत मला म्हणाले की, याच्या शेतात रात्रीचा आवाज येतो. "मला बाहेर काढ, मला बाहेर काढ"!  खूप बाबा येऊन गेले परंतु याचा उलगडा करू शकलेले नाही.  आपण आम्हाला या द्विधा मःनस्थितीतून बाहेर काढाल! अशी अपेक्षा आहे.  

मी म्हणलं, "मी आदेश घेऊन तुम्हाला सांगतो." पिडीताची  माहिती घेऊन मी त्यांच्यासोबत जाण्याचा आदेश घेतला. तेव्हा रात्रीचे अकरा वाजले होते. मी व माझ्या सोबत एक शिष्य असे आम्ही त्या व्यक्तीबरोबर गेलो.  सुरवातीला तो रस्ता माझ्या ओळखीचा आहे, असे वाटले.  परंतु बरेच अंतर कापल्यावर तो रस्ता अनोळखी होत गेला.  मी अनेक वर्षे त्या गावात राहूनही मी पूर्णपणे त्या रस्त्याला ओळखू शकलो नव्हतो. 

थोड्यावेळाने आमची गाडी एका ठिकाणी थांबली. मी गाडीतून खाली उतरल्यावर चौफेर नजर फिरवली तर आमच्या बाजूला हिंदू स्मशानभूमी होती. मी थोडाफार भ्रमात पडलो. सोबतच्या व्यक्तींचा नक्की विचार तरी काय आहे .परंतु दुसऱ्या क्षणात नाथांचा आदेश आठवला आणि मन शांत झाले.

Photo by Aphiwat chuangchoem from Pexels

सोबतच्या व्यक्तीने मला त्यांच्यापाठोपाठ येण्याचे सुचविले. मी व माझा शिष्य त्यांच्या सांगण्याचे अनुकरण करीत होतो. एका कुंपणाला मोडून रस्ता करण्यात आला होता व ते कुंपण पूर्णपणे बाभळीच्या काटेरी फांद्यांचे होते . रात्रीच्यावेळी अनोळखी ठिकाणी रक्तस्त्राव होऊ नये, म्हणून आम्ही काळजी घेत होतो. एका ठिकाणी बोट दाखवून ती मंडळी म्हणाली की, महाराज येथून आवाज येतो. असे बोलता शणी अनेक कुत्री आमच्या दिशेने भुंकू लागली. पण त्यातला एकही कुत्रा मला दिसला नाही.  

मी "आदेश" म्हणत त्या ठिकाणावर हात ठेवून मंत्र प्रयोग करताच लहान मुलाचा रडण्याचा आवाज आला. क्षणभर मी तिथे एकटाच असल्याचा भास ही मला झाला.  माझा प्रयोग सुरू असताना मला असे जाणवले की, तेथील जवळच्या स्मशानात काहीतरी गडबड आहे. त्या ठिकाणाला आदेश देऊन मी उठलो व परततीस निघालो. इतक्यात भुंकणारी कुत्री शांत झाली होती. स्मशानाजवळ आल्यावर मला असे दिसले की, त्यात खूप काही उलथापालथ झाली होती.

सोबतच या मंडळींना मी सांगितले की तुम्ही मला इथे आणण्याचे कारण काय ते खरे सांगा.  त्यातील एक व्यक्ती पुढाकार घेऊन म्हणाली,  तुमच्या पासून काही लपून ठेवायचे नाही. आमच्या पैकी एक व्यक्ती तेथे काही कारणास्तव आली व त्याला त्या ठिकाणावरुन आवाज आला कि,  मला बाहेर काढ?  आम्हाला वाटले की इथे  गुप्तधन आहे . ही माया मनात ठेवून तुमच्याकडे आलो.

इथले आजूबाजूचे शेतकरी दिवसाढवळ्या आपल्या शेतात काम करायला घाबरतात. म्हणूनच तुमचे नाव ऐकून तुमच्या कडे धाव घेतली. याआधी येथे बऱ्याच बाबांना आणले.  पण त्यातील एकानेही आम्हाला न्याय दिला नाही. उलट त्यांना त्रास झाला. किंवा त्यांनी आमच्याकडे अवास्तव पैशाची मागणी केली. एका वास्तुशास्त्रज्ञला इथे आणलं तर तो कुंपणाच्या आत यायला तयार नव्हता. त्यांनी फोन करून आपल्या गुरुंना विचारले मी आता काय करू?  तिथून गुरुनी सांगितले की तू आत्ताच्या आत्ता तेथून बाहेर निघ.  असे सुद्धा आम्हाला पाखंडी  भेटले. 

मी म्हटले "जीव ब्रह्म सेवा" हे तर आमचे व्रत आहे. पण विषाची परीक्षा का?  आज तुम्ही जिथे आणले तेथे काही काळापूर्वी लहान मुलांना दफन करत होते. त्यांच्या आत्म्याला शांती नाही. तुम्ही गावकऱ्यांनी एकत्र येऊन, त्यांच्यासाठी शांती कर्म करा ! जेणेकरून तुम्हाला येथे योग्यपणे वास्तव्य करता येईल. माझ्या मार्गदर्शनाचा तुम्ही विचार करावा एवढेच मी तुम्हाला सांगेन शिवाय तेथे कोणतेही गुप्तधन नाही याची  नोंद घ्यावी.

मी प्रवासात हाच विचार करीत होतो की, अनेक लोक त्या गुप्तधनासाठी वणवण भटकत बाबांच्या नादी लागून अशा वस्तू गोळा करण्यात वेळ घालवतात. तिथे त्यांच्या कुटुंबाला त्यांची गरज आहे. हे ते विसरून जातात. हे कुठे तरी नक्की बदलायला हवे. पण शेवटी हे भोग तरी कुणी भोगायचे? हेही खरेच.....

--------------------------------------------------------------------

Real Experience

Episode-26

Greedy for money

⚉ Some acquaintances came to me. "We need you," he said. "I said what kind of need we have. I need to know." Many fathers have come and gone but have not been able to unravel this. We hope you will get us out of this dilemma!

I said, "I'll take the order and tell you." I took the information on the victim and ordered him to go with me. It was eleven o'clock at night. I went with him as a disciple. At first, I thought the road was familiar to me. But after a long distance, the way became unfamiliar. Although I lived in that village for many years, I did not fully recognize the road.

After a while, our car stopped in one place. When I got out of the car, I looked around, and there was a Hindu cemetery next to us. I was a little confused. I do not know what to do. I do not know what to do. I do not know what to do. I do not know what to do.

The companion suggested that I follow them. My disciple and I were imitating his words. A fence had been breached, and the wall was made entirely of acacia thorns. We were careful not to bleed in unfamiliar places at night. At one point, pointing a finger, the congregation said that the sound came from Maharaj. Speaking of which, many dogs started barking at us. But I didn't see any of them.

As soon as I put my hand on the place saying "order" and experimented with the mantra, I heard the sound of a little boy crying. For a moment, I felt like I was alone there. As I was experimenting, I realized that something was wrong with the nearby cemetery. Ordering that place, I got up and went back. The barking dog had calmed down. As I approached the grave, I noticed that there were a lot of upheavals.

At the same time, I told these churches to say to me the truth about why you brought me here. One of them took the initiative and said, I don't want to hide anything from you. One of us came there for some reason, and he heard a voice from that place, take me out? We thought there was secret money here. I came to you with this love in mind.

Farmers around here are afraid to work in their fields during the day. That's why I heard your name and ran to you. Earlier, many fathers were brought here. But none of them did us justice. Instead, they suffered. Or they demanded unrealistic money from us. If an architect was born here, he was not ready to come inside the fence. He called and asked his Guru, what should I do now? From there, the Guru told you to get out of there right now. Even so, we met heretics.

I said, "Jiv Brahma Seva" is our vow. But why the poison test? Some time ago, you were burying children in the place where you brought them today. Their souls have no peace. You villagers come together and do peace work for them! So that you can live here correctly. I will tell you that you should consider my guidance and note that there is no hidden treasure.

I was thinking during the trip that many people spend their time collecting such items for the sake of that secret treasure. There his family needs him. This they forget. This must be changed somewhere. But who will suffer in the end? Also really..... 

https://gxgu9gktreso.com/q0cpkp3hnx?key=24b8d68029709f174d441d85db6c08ea

luck growth products

54% OFF OFFER

Ankita Gemstones Crystal Tortoise in Plate- Fang Shui Vastu Set Best Gift for Career-success

Real Experience-सत्य अनुभव-Episode-19

सत्य अनुभव

भाग-१९

Image by Sasin Tipchai from Pixabay 

चार दिवस सासूचे चार दिवस सुनेचे

प्रत्येकाला अनुकूल परिस्थिती येतेच.

⚉ श्री साठे, हे एका त्यांच्या दगडी चाळ मुंबई, येथील मित्राला घेऊन माझ्याजवळ आले.  त्यांचे नाव धात्री असे होते. त्यांची मोठी मुलगी नववीला, दुसरी सहावीला होती. मोठ्या मुलीच्या पाठीमागे त्या शाळेतील एक अवगुणी मुलगा हात धुऊन लागला होता व ती मुलगीसुद्धा त्यात वाहत चालली होती. मुलगी अभ्यासाने खूप हुशार होती,  परंतु या प्रकरणामुळे तिचेअभ्यासात व्यवस्थित लक्ष लागत नव्हते व या कारणास्तव तिला परीक्षेत गुण कमी मिळत होते. मुलीच्या वडिलांना त्यांच्या मुलीची चिंता हीच चिते प्रमाणे असते. श्री धोत्रे  हे पाणावलेल्या डोळ्यांनी मला सर्व हकीकत सांगत होते.

मी त्यांच्या जवळून सर्व माहिती घेऊन, नाथांचा आदेश घेतला व उत्तर असे आले की,  त्या मुलीला पितृदोष आहे व तिला त्या गुंड मुलाने प्राप्त करण्यासाठी काळ्या विद्येचा प्रयोग केला होता. प्रयोगाद्वारे तिला प्रभावी केले होते. मुलगी हाताबाहेर जाण्याअगोदर तिच्या वडीलांनी तिला नाथांच्या दरबारात आणले होते. 

सिद्ध कवच-उतारा-हवन व साधना या मार्फत ती मुलगी त्या गुंड मुलाच्या तावडीतून बाहेर आली होती. तिच्या अभ्यासातही प्रभावी फरक पडला होता. पुढे ती बी.एस.सी झाली. मेडिकल नंतर सध्या ती डॉक्टरी क्लिनिक प्रॅक्टिस करीत आहे. नाथांच्या कृपेने त्यांचे सर्व व्यवस्थित झाले. 

True Experience-सत्य अनुभव-Episode-14

100% Original and Natural One Face / Ek Mukhi / 1 Mukhi Rudraksha. One Face / Ek Mukhi / 1 Mukhi Rudraksha is the king of all Rudraksha. Energized by Acharya Dr. R.D.Bhardwaj The shape is half-moon/ cashew nut and the color is brown. A person wearing One Mukhi Rudraksha is able to lead a rich and powerful life by the blessings of Lord Shiva

67% OFF OFFER

ASTRO HUB® 1 Mukhi Rudraksha with Certificate / 1 Mukhi Rudraksha with certificate Nepal / 1 मुखी रुद्राक्ष, 1 Mukhi rudraksha original certified / 1 Mukhi Rudraksha Nepal / 1 Mukhi rudraksha original / 1 Mukhi rudraksha certified / 1 Mukhi rudraksha - spiritual awakening

सत्य अनुभव - भाग-१३ (मराठी-हिंदी-English ) 

⚉ सोहम भगवती मासिक वाचून येणारे पहिले गृहस्थ हे ठाण्याचे होते.  त्यांचे नाव श्री शिंदे, वय वर्ष 50 स्वभाव उग्र व सडेतोड असा होता. माझ्या भेटीला आल्यावर त्यांनी आपल्या समस्या मला सांगितल्या. माझी खूप ठिकाणी फसवणूक झाली आहे. तेव्हा जर मला इथे न्याय मिळणार असेल, तरच मला मार्ग द्या. 

नाथांच्या आदेशावरून मी त्यांना एक मुखी रुद्राक्ष दिला.  तसेच 12 झटपट तोडगे जसेच्या तसे दिले व त्यांना एका आठवड्याने परत संपर्क करायला सांगितला. त्याप्रमाणे ते एका आठवड्याने माझ्या भेटीला आले. महाराज तुम्ही दिलेल्या वस्तू व तोडगे खरच विलक्षण आहे.

सर्वप्रथम तुम्ही महाराज, वगैरे वाटत नाही व  त्या वस्तू व तोडगे म्हणजे मला सारे काही फसल्यासारखे वाटत होते.  म्हटलं पुन्हा एकदा माझी फसवणूक झाली. पण मी चुकीचा होतो. माफ करा, जरा स्पष्टच बोललो काहीतरी अगाध आहे. मी म्हटलं ठीक आहे. प्रशंसा नको. ही सारी नाथकिमया आहे. तेच खरे किमयागार आहे. मी केवळ निमित्तमात्र आहे.  तेव्हा आभार त्यांचेच माना !........

⚉ पनवेल ठिकाणाहून त्यावेळेस एक बिल्डर माझ्याकडे आले व माझ्याकडे असलेल्या वनस्पतीचा भाव करू लागले  व तुमच्या सर्व वनस्पती मी विकत घेऊ शकतो. असे म्हणाले माझे स्वतःचे दोन फ्लॅट पनवेलमध्ये असून ते विकले जात नाही. जो कोणी विकत घ्यायला येतो. त्याला काही तरी अपाय होतो. यावर तुमच्याकडे काही तोडगा आहे का?  

मी म्हटले आपल्या जागेचे वास्तू परीक्षण करावे लागेल. तुमच्या गुरुकुलला लागणारी जागा मी सहजगत्या पाली येथे देऊ शकतो. तिथे एक माताजींचे मठ आहे. तो बिल्डर म्हणाला, त्या बिल्डरला एकंदरीत आपले स्वतःचे काम करून घ्यायचे होते. परंतु नियतीला काही वेगळेच मान्य होते. त्यांच्या व्यवसायात त्यांना अचानकपणे मोठे नुकसान झाले व त्यांचे सर्व मनसुबे धुळीला मिळाले.

True Experience-सत्य अनुभव-Episode-13

Good Quality Ceramic Aroma Burner. Size 4 Inch About. The Main Benefit Of This Product Is You Can Use Any Tea Candle / Oil In It, Can Be Take Separately. Easy To Clean And Re-Use As Long You Want. Best Option To Gift In Any Occasion

50% OFF OFFER

Pure Source India Ceramic Clay Aroma Burner (Black_4 Inch) - spiritual awakening

सत्य अनुभव - भाग-१३ (मराठी-हिंदी-English ) 

⚉ एके दिवशी मला एका महाराजांचा फोन आला.  महाराज कैसे हो,  एक समस्या है, आपकी मदत चाहीये, क्या आप मेरे पास आ सकते हो?  मे गाडी भेजता हुं. मी त्यांच्या विनंतीला मान देऊन त्यांच्या भेटीला गेलो. माझे  आवभगत  चांगले झाले.

मला तोवर कल्पना नव्हती की, यांनी मला का बोलावले आहे ? थोड्या वेळाने तिथे कुणी एक सावकार आला, मला नमस्कार केला. महाराज मला म्हणाले,  महाराज, हे गावके सावकार है, इनकी ये समस्या है, की, इनके घर मे एक जगह से आवाज आती है, मुझे यहा से बाहर निकालो. और  इनको सपना भी गिरता है की उस जगह  शायद धन है, तो कृपया इसे आप जाच ले, मी म्हटलं की ठीक आहे. ईथपर्यंत आलो आहे तर  काय भानगड आहे ते एकदा पडताळून पाहू या.

माझ्या ज्ञानाची उजळणी म्हणून मी व माझ्या  शिष्य त्या सावकारासोबत त्याच्या घरी गेलो. त्या घराच्या पोट माळ्यात प्रजापिता ब्रह्मकुमारी यांचे ओम शांती यांचे प्रवचन क्लासेस सुरू होते. सावकाराने त्यांना आवर्जून चालूच राहू दे, असे सांगितलं मला त्यांचा रुबाब कळला होता. त्यांनी त्यांच्या त्या जागी जिथे आवाज येत होता तिथे नेले. मी माझा शिष्य व सावकाराची दोन माणसं असे त्या जागेत उभे होतो.  

मी आदेश संकेत घेतल्यावर तेथील माती थोडी ऊकरायला सांगितले, तर त्यातून जुनी नाणी बाहेर आली. ती सर्व एकत्र केली व थोडे संकेताच्या दिशेने खणायला सुरुवात केली. तर तिथे मला तेली हाड मिळाले. तेली समाजाच्या माणसाच्या पायाचे हाड होते तांत्रिक क्रियेत वापर करण्याची तांत्रिकाची सवय असते. महाराजांना निरोप पाठवला की इथे वेगळा प्रकार आहे त्यावर महाराजांनी मला परत येण्यास सांगितले. 

Photo by Mark Rz from Pexels

मी पुन्हा महाराजांकडे गेलो व त्यांना झालेला प्रकार सांगितला त्यावर ते म्हणाले, अब आया उंट पहाड के नीचे,  सावकार से कम से कम पचास हजार रुपये मिलेगा, बस आप कुछ मत बोलो, मी म्हटलं मला यात काहीही स्वारस्य नाही. मला माझ्या घरी परत पोहचत करा. अरे आपको पैसा कमाने नही आता, मी म्हटलं ठीक है. महाराज माझ्या नजरेतून पार उतरला होता.

⚉ अशाच एका भटकंतीत मला मुंबईत एक (स्मगलर?) भेटला. जो पैशाने गडगंज होता. तो आतापर्यंत बऱ्याच बाबांना भेटला होता. परंतु त्यात त्याला बरेच भोंदू भेटल्यामुळे त्याला सर्वच साधक बावळट वाटत होते. त्याच्या घरात गुप्तधन असल्याचा दावा तो करीत होता. मी त्याला या भानगडीत पडू नका, असे म्हटल्यावर तो खवळला व म्हणाला ज्याच्यात ताकद आहे तोच हे काम करू शकतो.

माझा प्रश्न, ताकद म्हणजे काय?  साधक जेव्हा साधना करतो. तेव्हा परमेश्वर त्या साधकाला ताकद देत असतो.  त्याचा वापर त्यांनी कुठे करायचा, त्याचा अधिकार तुम्हाला नाही. जर माझी ताकद बघायची असेल तर तो समोर पसरलेल्या अथांग सागरात जे  दिसते आहे. तिथे फक्त आपण दोघे जाऊ या . माझा अविर्भाव पाहून, तो कदाचित खचला असावा. नको पुन्हा केव्हा तरी आपण भेटूया. 

हा सर्व प्रकार तिथे उपस्थित असलेल्या एक सफारी घातलेल्या आडदांड व्यक्तीने पहिला. तो म्हणाला तुम्ही अध्यात्मातून लोकांची कामे करतात. हे तुमच्या आमदारांना माहित आहे का ? मी म्हटले नाही. माझे केवळ एवढेच म्हणणे आहे की, कुठल्याही साधकाची लायकी कुणीही ठरवू नये. कारण त्याचा हिशोब करणारा जो सर्वत्र आहे तो परमेश्वर करण्यास समर्थ आहे.

⚉ माझ्या साधना काळात आलेले अनुभव खूपच बोलके असल्याचे मला वाटते परंतु असे अनेकांना अनेक अनुभव येतच असतात म्हणून कोणी थोर होत नसतो मी देखील माझे कर्तव्य म्हणून लोकांची कार्य अगदी झपाटल्यासारखा करीत होतो. (अजूनही करीत आहे)  मी माझ्या गुरूंना दिलेल्या जीवब्रह्म सेवेच्या वचनात कटिबद्ध आहे.

भ्रमंती करीत असताना माझ्या हे लक्षात आले की,  समाजात देवाच्या नावाखाली अनेकांची चक्क लूटमार होत आहे आपल्याला मिळालेले ज्ञान हे सामान्य लोकांपर्यंत गेले आहे. तेव्हा कुठल्यातरी मार्गाने समाजापर्यंत पोहोचले पाहिजे. पुस्तक रुपाने हे समाजात यावे असे वाटले म्हणून नाथाकडे यासाठी आदेश विचारला तेव्हा सोहम भगवती या मासिकाची दिशा मला दाखवली गेली व तसा श्रीगणेशा केला तो आजतागायत सुरू आहे

True Experience-सत्य अनुभव-Episode-12

भाग-१२

(मराठी) 

सत्य अनुभव 

⚉  मुंबईत  मूळ रस्त्यात अगदी मधोमध एका व्यक्तीची प्रॉपर्टी होती. जुनेपण मोठे असे कौलारू छप्पराचे घर होते. एकत्रित कुटुंब पद्धतीत राहणारे मराठी कुटुंब होते. परंतु त्यांच्या घरी दरवर्षी नियमित एखादी व्यक्ती मृत्यू पडत असून घरी सुतक चालूच असे. माझ्याकडे प्रकरण आल्यावर नाथांचा आदेश घेऊन, मी त्यांच्या घरी त्या कुटुंबाला भेटायला गेलो.  

त्यांच्या दारात एक भला मोठा वृक्ष होता. जणू तो सर्व घटनांचा साक्षीदार होता. मी त्यावर हात ठेवून मंत्र म्हणायला सुरुवात केल्यावर ते झाड खूप हालयला लागले.  जोरात सोसाट्याचा वारा सुटला व ते झाड कण्यायला लागले. मला त्यांचे  विवळणे कळत होते. त्याला फारच वेदना होत होत्या. त्या झाडाने त्या कुटुंबाचा इतिहास पाहिला होता. तो  क्षण खरोखरीच भारावून टाकणारा होता. माझ्यासोबतचे सारेच आश्चर्यचकित झाले होते. कारण इतक्यावर्षात ते झाड कधीही कणून विवळलेले नव्हते. मी ठीक आहे, असे म्हणत त्या झाडावरचा  हात काढला  व त्या कुटुंबासोबत त्या घरात गेलो. 

घरात गेल्यावर मी त्यांच्यातील एकाला विचारले की, तुम्ही या घरचे मुस्लिम पद्धतीने वास्तु बंधन करून घेतले आहे का? त्यावर ती व्यक्ती म्हणाली की, नाही आम्ही खरंच तसे काही केले नाही! पण माझे संकेत हे खोटे नसणार हा माझा ठाम विश्वास होता. तुमच्यापैकी कुणी कोंबडीच्या अंड्यावर काजळ लावून कुठे ते ठेवले आहे का? हा माझा प्रश्न त्या कुटुंबीयांना होता त्यावर पुन्हा नाही असे उत्तर मिळाले.

सुरुवातीला हे सर्व जवळजवळ खोटे बोलतात हा माझा अनुभव मला सांगत होता. इतक्यात आतून काका बाहेर आले व मला विचारले, तुम्ही काय प्रश्न केलात त्यावर मी पुन्हा तोच प्रश्न केला.  त्यावर काका म्हणाले,  हो मी स्वतः वरील क्रिया एका बंगाली बाबांच्या सांगण्यावरून केली होती.

हे उत्तर मला अपेक्षित होते. फार वाईट झाले, ठीक आहे, नाथ त्यातून आपल्याला नक्की मार्ग देतील. मला एक वाटी तांदूळ व  थोडा कापूर द्या. मी घरातील व्यक्तींना सांगितले, आणि आमच्यात बसलेल्या त्या अज्ञात अदृश्य शक्तीने आमच्या सर्वांदेखत चुटक्या वाजवल्या. जणू ती मला आव्हान देत होती. हे दृश्य याची देही याची डोळा सर्वांनीच पाहिले, आणि प्रत्येकाची भंबेरी उडाली. घरातील स्त्रिया कावऱ्याबावऱ्या झाल्या. त्यांना दिलासा देत मी वरील साहित्य मागविले त्याप्रमाणे त्यांनी ते मला आणून दिले.  ते मी त्या घरातील मेजवर ठेवले. त्या वाटीतील तांदळावर कापूर टाकला व पेटवला त्यावर माझ्या जवळ असलेली नाथांची सिद्ध विभूती टाकून मंत्र म्हणायला सुरुवात केली आणि... 

https://www.pexels.com/photo/photo-of-wooden-house-in-forest-3363341/

त्या वाड्यातल्या स्वयंपाक घरातून सर्व भांडी धडाधड खाली आपटू लागली. माझ्या मंत्राचा प्रभाव त्या शक्तीवर होत होता. ती शक्ति अस्वस्थ झाली होती. खरं तर त्या शक्तीचा यात दोष नव्हता, कारण त्या घरातल्या कर्त्या पुरुषाने त्यांची घरी येऊन त्यांना आपल्या घरी येण्याचे आमंत्रण दिले होते. चुकीच्या उताऱ्यामुळे हा जीवघेणा प्रकार घडला होता. आणि त्यामुळेच त्या घरातील एक व्यक्ती एका वर्षाला बळीच्या रुपात ती शक्ती हक्काने घेऊ लागली. कारण त्या शक्तीचे आमंत्रण केले होते.  परंतु त्यांच्या भोगाचा विचार केला नव्हता.  परंतु नकळतपणे घडलेल्या चुकीची दुरुस्ती करण्याची वेळ आली होती. नाथांच्यापुढे साऱ्या शक्तीनाच नमन करावे लागले आहे. तेव्हा या शक्तीचा बचाव शक्य नव्हता.

मी तुम्हाला तीन दिवसांची मुदत देतो, या दरम्यान तुम्ही नाथ याग करुन वास्तू बंधन करून घ्या. असे मी त्या घरच्या मंडळींना सांगितले मी त्यांना एक नारळ अभीमंत्रून दिला व घराच्या प्रवेशद्वारावर ठेवण्यास सांगितले. याची मुदत केवळ तीन दिवस आहे. त्या दरम्यान आपण योग्य तो निर्णय घ्यावा.  असे सांगून मी माझ्या शिष्यतुल्य व्यक्तींबरोबर त्या वास्तूतून बाहेर निघालो.

दुसऱ्या दिवशी मध्यस्थांच्या मला फोन आला,  महाराज कालचा प्रकारातील नवनाथ यागाचे व वास्तू बंधनाचा खर्च किती येणार. त्यावर मी त्याला त्या वेळेचा खर्च सांगितला. थोड्यावेळाने त्या यजमानांचा फोन आला किती खर्च येणार मी तीच रक्कम सांगितली. त्यावर आम्हाला मध्यस्थीने आपल्या रकमेच्या तीन पट सांगितले आहे.  मला हे सर्व अपेक्षित होते. त्यापुढे तीन दिवस होऊन गेले परंतु कोणाचाही फोन आला नाही. सर्व मुसळ केरात आता काही खरं नाही मी आपल्या मनाशी बोलत होतो.

पंधरा दिवसानंतर तो मध्यस्थ माझ्याकडे आला सर्वप्रथम मी त्याला झालेल्या प्रकाराबद्दल फैलावर घेतले व अशी दलाली माझ्याकडे चालणार नाही असे खडसावून सांगितले. माफी मागत या मध्यस्थाने झाल्या प्रकाराबद्दल दिलगिरी व्यक्त केली. महाराज आपण ज्यांच्या कडे गेला होता, त्यांच्याकडे एकाचा मृत्यू झाला आहे . तुम्ही दिलेल्या मुदतीनंतर त्यांच्या दरवाज्यात एक काळी कभिन्न मांजर आली व तिने विचित्र आवाज करताच आपण दिलेला नारळ वरून खाली पडला व त्याचे दोन तुकडे झाले. पुढील तीन दिवसात त्यांच्या घरात मयत झाले. आता काय करावे?  हे त्यांना कळत नाही, आपण काही उपाय सुचवा!

या आधीच उपाय सुचविला होता. परंतु त्यांचे नशीब, जिथे माझ्या नाथावर विश्वास नाही तिथे मी काय करणार?

आज मीतिस  घरातील एक दोन पुरुष उरलेत, कारण त्यांनी ती वास्तू सोडली व बाजूच्या बिल्डींग मध्ये ते राहायला गेलेत. आता म्हणे कोणी बिल्डर ती पीडित वास्तू मोडून तिथे टोलेजंग इमारत उभी करण्याचे मनसुबे आखत आहे. पण त्यातही त्याला यश नाही. समजा अशी वास्तू उभी राहिली तर तिथे लाखो रुपये कर्ज काढून एवढा अवाढव्य खर्च करून ज्याने फ्लॅट घेतला. तर तो त्याला फलदायी ठरेल का ? कदाचित काहीही घडू शकते.

पैशाच्या व्यवहारात मनुष्य देवाची देखील बोली लावतो. एकूण कामाचे पॅकेज मागणारी लोक मी माझ्या कारकिर्दीत पहिली आहेत. पैसे मोठे कि माणूस मोठा हे ज्याने त्याने ठरवायचे असते. जान हैं तो जहाँन है. 

spiritual life coach

For men and Women A special gift on every god festival or every day, always give the gift everyone on valentine days friendship day The worshipper will be blessed by lord shiva

5% OFF OFFER

Death; An Inside Story: A book for all those who shall die Paperback - spiritual life coach

81% OFF OFFER

Nickel and Brown Wood and Brass Kavach Rudraksha Trishula Damru Locket Pendant Necklace - Spiritual Life coach

True Experience-सत्य अनुभव-Episode-4

भाग-४

(मराठी) 

सत्य अनुभव 

⚉ माझे मित्र श्रीयुत पांचाळ राहणार वसई यांनीच मला श्रीयुत पिळणकराकडे पाठविले होते.      पिळणकरांकडे आलेला अनुभव ऐकून माझ्या मित्राने मला त्याच्या घरी बोलावले. आई, बायको, बहिण व तो असा त्यांचा संसार होता. 

मित्रा  तू  अनेकांची कामे करतो माझेही खूप प्रश्न आहे जरा माझ्याकडे पण बघ. त्याची आई मला तिच्या मुलाप्रमाणे संबोधताना, माझ्या या पोराचे भले कर रे बाबा असे काकुळतीने विनवणी करीत होती. त्याचा मूळ प्रश्न असा होता की पाच वर्ष लग्नाला होऊनही अपत्यप्राप्ती नव्हती व बहिणीचे लग्न जमत नव्हते. संकेत आदेशामुळे मी त्याला काही विधी करण्यास सांगितल्या. 

योग जुळून आल्याने त्याच्या घरात आम्ही जेव्हा हवन करायला बसलो तेव्हा मला एक विलक्षण अनुभव असा आला की, अग्नी नारायणाला केलेले आवाहन व त्यांनी मला दिलेले सर्व समक्ष आशीर्वाद हा उत्तम अनुभव तिथे उपस्तितांसाठी होता. जमलेली सर्व मंडळी आश्चर्यचकित होऊन माझ्याकडे पाहत होती. 

अनुभव असा होता की, हवन कुंडामध्ये पेटवलेला अभिमंत्रित अग्नीची विशिष्ट ज्योत अलगदपणे माझ्या डोक्याच्या मध्यभागी येऊन पडली होती आणि त्याची मला कुठल्याहि  प्रकारे इजा झाली नव्हती. माझ्या गुरूंनी दिलेल्या अग्नी मंत्राचा तो चमत्कारिक प्रभाव होता.  यशस्वीरित्या हवन झाल्यावर एका महिन्यातच माझ्या मित्राची पत्नी गर्भवती झाली. त्यानंतर सुखरूप पुत्रप्राप्ती झाली. त्याच्या बहिणीचेही लग्न झाले. परंतु काम झाल्यावर त्याने माझे आभार मानण्याचे साधे सौजन्यही दाखवले नाही. अशाप्रकारचे स्वार्थी लोक माझ्या आयुष्यात अनेकदा येऊन गेली आहे. 

⍣ जेव्हा मी बाबांना त्यांना प्रश्न विचारायचो की, बाबा तुम्हाला प्राप्त असलेल्या दिव्यदृष्टीने येता-जाता रस्त्यावर अनेक पीडित व्यक्ती दिसत असतील. तेव्हा त्यांच्यावर कृपा करून त्यांचे प्रश्न-समस्या सहज दूर करू शकता. तुमच्यासमोर अनेकदा अनेक व्यक्ती येत असतील तेव्हा त्यांची समस्या तुम्ही तात्काळ दूर का करत नाही. तुम्हाला जनतेबद्दल दया येत नाही का? त्यावर माझे बाबा गुरु मला सांगायचे की, ज्या लोकांना आपण त्यांच्या कठीण काळातून बाहेर काढतो, त्यांना आपला अध्यात्मिक आधार देतो, त्यांचे दुःख बाजूला सारण्यासाठी आपण आपल्या साधनेची बाजी लावतो. तीच लोकं त्यांची कामे यशस्वी होऊनही आपल्यासमोर येताना अनोळखी भाव ठेवून दुसऱ्या बाजूस तोंड वळून जाताना मी खूपदा पाहिली आहेत. (कदाचित त्यांचे अजूनही काही भोग भोगणे बाकी असावे.) त्यामुळे माझा लोकांवरचा विश्वास कमी होत चालला आहे याचा प्रत्येय तुम्हाला आल्याशिवाय राहणार नाही. तेव्हा तुम्हाला माझ्या या विधानाचा अर्थ कळेल. आणि खरोखरी मला या विधानाची वेळोवेळी आठवण येत असते. ⍣

⚉ पुण्याला काही घरे (विषेशत:  घाटाजवळची) अशी आहेत की त्या ठिकाणी राहणाऱ्या लोकांना सुखशांती बेताचीच आहे, याचे कारण फार पूर्वी त्या जागेवर स्मशानभूमी होती. कालांतराने स्मशानभूमीची जागा बदलली आणि त्या पूर्वीच्या जागेवर इमारती उभ्या राहिल्या.  परंतु जागा खरेदी करताना त्या गोष्टीची खोलात जाऊन चौकशी करण्यात आली नाही व त्याचा परिणाम असा झाला की त्या जागेत राहणाऱ्या लोकांना आता त्याचा त्रास सहन करावा लागत आहे. यासाठी एखादा प्लॉट किंवा जमीन खरेदी करण्यापूर्वी त्या जागेचा किमान दोनशे वर्षाचा पूर्वइतिहास पहाणे आवश्यक असते.  कारण स्मशानभूमीच्या जागेवर बांधलेल्या वास्तू दोष फार कठीण असतो.

True Experience-सत्य अनुभव-Episode-3

भाग-३

(मराठी) 

सत्य अनुभव 

नमस्कार, 

⚉ निकी रुपेश व मी असे आम्ही सर्व श्रीयुत पिळणकर राहणार ठाणे यांच्याकडे वास्तूपरीक्षणासाठी जायचे ठरविले पण योगायोगाने मी त्यांच्या घरी सर्वात आधी पोहचलो. घर एका बैठ्या चाळीत होते त्या घराला एक छोटी खिडकी व एकच पुढील दार होते घरावर पत्रे असलेली दहा X पंधराची रूम असे त्यांचे घर होते .

      

खूप पाऊस पडत होता तरीही मी त्यांचे घर शोधत-शोधत त्यांच्या घरी पोहोचलो व दाराची कडी वाजवत दारातून आवाज दिला की पिळणकर आहेत का? त्याबरोबर त्यांच्या घरातील किचन मधील मला एक नऊवारी साडी नेसलेली बुटक्या बांध्याची वयोवृद्ध स्त्रीने वाकून पाहिले व ती पटकन आत सरकली.  पिळणकर दारात आले, या महाराज या मी तुमचीच वाट पाहत होतो .....

                              Image by Adina Voicu from Pixabay 

पिळणकरानीं मला बसण्यासाठी खुर्ची देत माझे स्वागत केले. मी त्यांना प्रश्न विचारला की, आत मध्ये तुमची आई आहे का? तेव्हा ते म्हणाले की नाही, बायको कामाला गेली आहे. घरात मी आणि माझी छोटी मुलगी आम्ही दोघेच आहोत. मी मुलीला शाळेत पाठवण्याच्या तयारी आहे. त्यावर अचंबित होऊन मी त्यांना प्रश्न केला कि कसे शक्य आहे? आत येताना मी एका वयोवृद्ध स्त्रीला पाहिले होते.

पिळणकरानी मला सांगितलं तुम्ही किचनमध्ये येऊन खात्री करू शकता त्यांच्या छोट्याशा रूममध्ये गेलो आणि पाहिले तर तिथे कोणीच नव्हतं. बरं आतून निघून जाण्याचा इतर कुठलाही मार्ग नव्हता, त्यामुळे मी थोडा विचार करू लागलो की, हा काहीतरी वेगळा प्रकार आहे त्यावेळेस मला पिळणकरानीं पुन्हा कसून विचारले की तुम्हाला कोण दिसले? त्यावर मी त्यांना सांगितलं जर तुमच्याकडे काही तुमच्या नातेवाईकांचे फोटो अल्बम असतील तर मला द्या त्यातील ती व्यक्ती तुम्हाला ओळखून दाखवू शकतो.

त्यावर त्यांनी आपल्या घरातील एक फोटो अल्बम माझ्या हाती ठेवत म्हणाले की महाराज यातली ती व्यक्ती कोण आहे जरा मला सांगाल का? म्हणून मी तो फोटो अल्बम बघू लागलो तेव्हा एका वृद्ध स्त्रीच्या फोटोवर बोट ठेवत असे सांगितले की ही ती व्यक्ती आहे. त्यावर त्यांनी मला सांगितले की ही माझी सासू आहे आणि त्या आता हयातीत नाही परंतु त्या मरताना मला म्हणाल्या होत्या की, मी सदैव तुमच्यासोबत राहीन.

आपली कितीही जवळची व्यक्ती असली पण जेव्हा ती मृत पावते तेव्हा तिची इच्छा-आकांक्षा आपल्या लोकांमध्ये अडकून असते. त्या मृतात्म्यास मोक्ष मिळणे गरजेचे असल्याने पिळणकराना त्यांच्या या निर्णयावर मी आक्षेप घेऊन तुमच्या सासूबाईंच्या आत्म्यास मुक्ती मिळावी यासाठी आपण प्रयत्न करावा असे सांगितले.

पिळणकरानी या गोष्टीला मान्यता देऊन आपण लवकरात लवकर हा विधी-कार्यक्रम उरकुन घ्यावा असे त्यांनी मला विनंती केली, शिवाय माझ्या बहिणीला काही प्रॉब्लेम्स आहेत असे त्यांनी सांगितले. कारण ती उच्चशिक्षित असूनही तिला चांगले स्थळ-नोकरी मिळत नव्हते. असे समजले की, जेव्हा तिचे वडील मृत्यू पावले त्यावेळेस ते कायमस्वरूपी तिच्या अंगात संचार केला होता. या सर्व समस्येसाठी आपण लवकरात लवकर सहकार्य करावे यासाठी पिळणकर मला विनवणी करू लागले.

योग्य दिवशी आम्ही त्यांच्याकडे कार्यासाठी गेलो. सर्व कार्यक्रम पार पडल्यानंतर घरच्या मंडळींनी माझ्याकडे प्रश्नोत्तरास सुरुवात केली. मी सहजच पिळणकरानच्या  बहिणीला विचारले, आज तुझ्या अंगात वडिलांचा संचार आला नाही का? त्यावर ती माझ्याकडे डोळे वटारून रागाने पाहू लागली आणि बेभान झाली. इतक्यात किचनमध्ये मला सासूबाईंच्या आत्म्याची जाणीव झाली होती तिथे एखादा पक्षी तडफडावा त्याप्रमाणे एका बकेटमध्ये काहीतरी तडफडत होते. माझ्यासोबतच्या सहकाऱ्यांना मी आत जाऊन पाहण्यास सांगितले असता कुणाचीहि हिम्मत होईना. शेवटी त्यापैकी एकाने आत जाऊन पाहिले असता तेथे काहीच नव्हते.

तेथे उपस्तित सर्वजण भयभित झाले कारण स्वयंपाक घरात तसे काहीच नव्हते. अनेकांच्या चेहऱ्यावर प्रश्नचिन्ह होते. त्या घरात वावरणाऱ्या शक्तीचे कोंदण झाले होते. नाथांच्या कृपेमुळे त्या शक्तीला मोक्ष मिळाला होता. काही कालावधीतच पिळणकरांचे व्यवस्थित बस्तान बसले तसेच त्यांच्या मागोमाग त्यांच्या बहिणीचेही व्यवस्थितरित्या लग्न पार पडले.  ते सर्वजण सुखी आहेत.

True Experience-सत्य अनुभव-Episode-2

भाग-२

(मराठी) 

सत्य अनुभव 

नमस्कार, 

⚉ महाडचे सावंत बाबा-दादा महाराजांकडे येऊन मोठ्या बढाया मारून मोठी रक्कम उकळत असे एका रात्री त्यांच्या भेटीला दादा महाराजांनी मला महाडला नेले सावंत बाबांचा भोंदूपणा माझ्या लक्षात आला होता. त्या रात्री त्यांची भोंदूगिरी पूर्णपणे उघडकीस आणण्याचे मी ठरविले आणि तसे सिद्ध करून दाखविले मोठ-मोठी ख्यातनाम व्यक्ती दादा महाराजांचे शत्रू होते स्वार्थी आणि लबाडपणा पाहून मी तिथे न जाण्याचे ठरविले होते, परंतु तिथे येणाऱ्या अनेक व्यक्ती दादा महाराजांकडून पीडित झालेले माझ्याकडून आशेची वाट पाहात होते. 

⚉ रमेश नावाचा मुलगा एका चांगल्या कंपनीत कामाला होता परंतु तेथील कर्मचारी त्याला खूप त्रास देत असत तसेच त्याचे त्याच्या मामे बहिणी वर प्रेम होते ब्राह्मण घराणे असल्यामुळे कोणीही संमती द्यायला तयार नव्हते. घरात होणाऱ्या अजब चमत्काराने रमेश व त्याचे कुटुंब त्रस्त झाले होते. रमेशला त्यांच्या काकावर संशय होता काका कोकणात जाऊन चेटूक उठवण्याचे काम करीत होता, रमेशचा भाऊ एका बारबाला बरोबर संबंध ठेवून होता त्याच्या शिक्षणाचा पेक्षा असूनहि तो त्यात अपयशी ठरत होता. 

हे सर्व सांगताना रमेश खूपच काकुळतीला आला होता रमेश हा अनिकेतचा मित्र त्यामुळे मी त्याला काही तोडगे सांगितले त्यातून तो सुखावू लागला व त्याचे माझ्याकडे येणे जाणे वाढले गुरु सेवेच्या नावाखाली त्याची अनेक कामे तो माझ्याकडून करुन घेत होता त्याच्या घरच्यांचा माझ्यावर विश्वास वाढत होता रमेशच्या भावाला सुधारण्यासाठी मी त्याला शाबरी मंत्र देऊन ताळ्यावर आणण्याचे ठरवले आपल्या अगोदर आपल्या भावाला मंत्र मिळाल्यामुळे रमेश दुखावला होता परंतु तोपर्यंत रमेशची सर्व कामे विनामूल्य झालेली होती.

⚉ प्रीतम नावाच्या मुलाच्या आईला पोतराज शक्तीने पकडले होते. बारा वर्षे ती अंथरुणात पडून होती त्यांनी आजपर्यंत अनेक बुवा-बाबा केले परंतु यश मिळाले नाही हतबल झालेला प्रीतम एका दुपारी  मला त्याच्या घरी घेऊन गेला मला बघताच त्याची आई पिसाळली नजरा नजर झाल्यानंतर ती रडायला लागली उतारा व वास्तू बंधन अशाने तुझी आई बरी होईल असा मी त्याला ठाम विश्‍वास दिला. त्या विश्वासावर त्याने सर्व विधी करून घेतल्या त्या विधीला नाथांनी पूर्णपणे पाठिंबा दिला। त्या वेळेला संगणक वेब डिझाईन साठी खूप महत्व होते त्यात त्याला व त्याच्या भावाला यश मिळाले नोकरी व व्यवसायात यश प्राप्ती झाली.

⚉ याच दरम्यानच्या काळात प्रीतमचा मित्र जय याला काही खास तोडग्यायामुळे संपूर्ण भारतासाठी जपान कडून अफिलिटेड सर्टिफिकेट मिळाले होते. परंतु स्वार्थवृत्ती, बाहेरख्यालीपणा व गुरु निंदा-चेष्टा याने जयची धूळधाण झाली होती त्यामुळे सर्व यशावर पाणी पडले होते आपली चूक कबूल करून तो माझ्याकडे माफीसाठी आला होता परंतु तोपर्यंत खूप उशीर झाला होता.

⚉ श्री साने नावाचे गृहस्थ यांनी मला त्यांच्याकडे वास्तू परीक्षणासाठी बोलावले मी माझ्या सहकाऱ्यांबरोबर त्यांच्या घरी गेलो घरातले दृश्य पाहून मी खूपच अचंबित झालो पाच मुली व श्रीयुत साने यांचा दहा बाय दहाच्या पत्राच्या चौकटीत संसार सुरु होता आणि ही चौकट एका जुन्या स्मशानभूमीवर होती त्यांच्या घरात रोजच भानामती होत असे. वास्तू बंधन नक्की कुठले करायचे घराचे की स्मशानाचे?

भुतांच्या वस्तीत श्रीयुत साने राहायला आले होते त्यांच्या घराण्याला कायमस्वरूपीचे सुतक लागले होते त्यांची एक मुलगी जन्मताच नाथभोळी होती व तिच्या बळावर हा गाडा खेचला जात होता साने हे कोकणातले असल्यामुळे कौल-गाऱ्हाणे यात मग्न होते. मी सांगितलेले उपाय त्याने या कानाने ऐकून त्या कानाने सोडून दिले परंतु पुढील दहा वर्षानंतर साने पुन्हा माझ्याकडे आले याचना करू लागले पण तोपर्यंत सर्व खेळ विस्कटला होता. वेळेस त्यांच्या मुलीने साधनेच्या बाबतीत माघार घेतली व कर्मदरिद्री साने हतबल झाले काही तोडगे केल्यानंतर त्यांना आराम पडला परंतु ते सध्या अनावश्यक  प्रश्नात  अडकल्याचे समजते.

⚉ श्री. रुपेश पुनर्विवाहित नोकरी नसलेला, कर्जबाजारी 108 बियरबार फिरलेला, बाहेरख्याली लफडेबाज अशा बहुगुणी माझ्या संपर्कात आला होता. वरील सर्व दुर्गणांपास प्रायशीत्त मिळून योग्य मार्ग मिळावा असे या स्वामी भक्ताचे म्हणणे होते त्यांच्या चुका मी त्याला वारंवार निदर्शनास आणून देत होतो। 75 वर्षांची आई या नवसाच्या मुलामुळे त्रस्त झाली होती. त्याच्या बहिणीचा ही संसार डळमळीस आला होता. 

परंतु मी श्री रुपेश यांना आधार देण्याचे ठरविले माझ्या ओळखीच्या माणसाकडून त्यांना आर्थिक मदत व नोकरी मिळवून दिली. अंगात आळस असलेला पुरुष हा कामचोर असतो हे माझ्या लक्षात येत होते. पण अध्यात्माकडे त्याचा वाढलेला ओढा व गुरुसेवा ही त्याची जमेची बाजू होती असे मला वाटत होते. मी त्यांना काही गुप्त मंत्राद्वारे साधना करण्याचे सांगितले. कालावधी दहा दिवस वेळ रात्री बारा ते तीन, मी सोबत नऊ दिवस त्यांच्या बरोबर होतो व शेवटचा दिवस तुम्ही एकट्याने जप करायचा मी बाहेर तुमची वाट पाहतो असे निक्षून सांगितले होते. काहीही झाले तरी डोळे न उघडता न घाबरता हा शेवटचा दिवस पणाला न्या. असे त्याला मी आदेश दिले.

बारा वाजून 40 मिनिटांनी रुपेश यांना आवाज ऐकू यायला लागले व अधीर झालेले रुपेश आपले डोळे उघडून इथेतिथे पाहू लागले. आपली साधन सामुग्री अर्धवट टाकून घाबरून बाहेर आले व मला असे अनुभव आले हे कथन करू लागले पण तोपर्यंत खेळ संपला होता त्यांच्या अथक विनंतीमुळे मी त्यांना पुढची साधना शिकविण्याचे ठरविले. साधनेस बसल्यावर त्यांच्या डोक्यावर असलेल्या बाभळीच्या झाडावरून एक भूताचे मूत्र त्यांच्यावर थेंब थेंब पडत असल्याचे मला दिसले. तसे मी माझ्या सर्व सहकार्यांना दाखविले त्यामुळे तेथे फार मोठा हशा झाला. 

अस्वस्थ रुपेश स्वस्थ बसायला तयार नाही अनेक चुका-शंका हे त्याचे अपयशाचे कारण ठरले त्याची डबघाईला आलेली परिस्थिती पाहून मी त्यांना शेवटची संधी देण्याचे ठरविले आणि काही गुप्त मंत्राद्वारे पुन्हा साधनेस बसवले त्यात ते यशस्वी ठरत होते त्यावेळेस त्यांना दररोज चांदीची कोणतेही एखादी वस्तू कुठेही पडलेली सापडत असे त्याचे त्याला फार कौतुक होते पण तुम्ही याचा बोलबाला करू नका असे मी त्यांना निक्षून सांगत होतो परंतु चमत्काराच्या नावाखाली ते याचा प्रपोगंडा करीत होते त्यांना मिळणारे संकेत ते नको त्या ठिकाणी वापरायला लागले होते लोकांचे प्रश्न सोडवताना मी व माझे सहकारी म्हणून त्यांना सोबत ठेवले होते. मी त्याची वाईट वृत्ती ही मी नेहमीच त्याच्या निदर्शनास आणून देत असे व चुका करू नका असे समजावून सांगत असे असे. त्यांचे उच्च शिक्षण झाले होते परंतु संस्काराचा घडा रिकामा होता.

True Experience-सत्य अनुभव-Episode-1

भाग-1

(मराठी) 

सत्य अनुभव 

नमस्कार,

⚉ दादा महाराजांकडे एक अगरबत्ती होलसेलचा व्यापारी यायचा त्याची मनोकामना पूर्ण होण्यासाठी दत्त जयंतीला त्याने भंडारा ठेवण्याचे ठरविले परंतु किती माणसांच्या भंडारा द्यावा हे त्याला कळेना अर्धा तास सर्वजण त्यावर संकेत घेत होते. पण प्रत्येकाच्या निर्णयात विसंगती आढळत होती.

दादा महाराजांनी माझ्याकडे बोट दाखवत सांगितले की, यांना विचारा, अर्थात मी आदेश घेऊन साडेआठशे माणसं येतील असे सांगितले. त्यावर सर्वांच्याच मुद्रा आश्चर्यचकित झाल्या एवढी माणसे जर आली नाही तर आपले हसू होईल असे त्या व्यापाऱ्याला वाटत होते. तो दिवस आला दत्त जयंती ची पूजा हवन झाल्यावर भंडाऱ्यासाठी केवळ 70 माणसे जमा होती.

दादा महाराजांनी मला तात्काळ बोलावणे धाडले त्यांना फोनवर दिलासा देत मी सांगितले आहे काळजी करू नका सर्व ठीक होईल. मी त्यांच्याकडे जाण्यासाठी माझी पत्नी व वडिलांना घेऊन सोबत निघालो तर त्यांच्या देवळापुढे फार भलीमोठी रांग होती. मी त्या रांगेत उभा राहिलो दादा महाराजांना समजताच त्यांनी थेट गाभाऱ्यात येण्याचा निरोप पाठवला. शेवटच्या पंक्तीपर्यंत 835 माणसे घेऊन गेली होती असे महाराजांकडून मला समजले. त्या व्यापाराला खूप हायसे वाटले. त्याने माझे त्रिवार आभार मानले.

⚉ महाराज यांच्या सांगण्यावरून मी एका बड्या उद्योगपतीकडे वास्तू परीक्षणासाठी गेलो होतो. वास्तु म्हणजे त्याचा महाल होता प्रत्येक कोपऱ्यात छुपे कॅमेरे लावले होते व त्याचा मालक रामजीभाई त्याच्या ऑफिसमध्ये बसून मला कॅमेराद्वारे न्याहाळत होता. दोन तास संपूर्ण वास्तू परीक्षण केल्यानंतर मी त्यांच्या ॲटोमॅटीक ऑफिस मध्ये पोहचलो. एखाद्या सिनेमामधले ऑफिस बघावे तसे चित्र होते. त्यांच्या आणि माझ्यामध्ये एक मोठेखानी ऑफिस टेबल होते. तसेच पोशाखातील रामजीभाई एखाद्या सिनेमातला गडगंज श्रीमंत असा हिरो किंवा विलन बसल्याचे मला जाणवले.

माझ्याशी चर्चा सुरू करण्याच्याआधी त्यांनी आपल्या खिशातली बंदूक काढून माझ्या व त्यांच्यामध्ये ठेवली. कदाचित त्याला मला घाबरवायचे होते त्याच्या त्याला रुबाब/धाक दाखवायचा होता. बोलो जो बोलना है वो पटापट बोलो असे तो रुबाबात माझ्यावर तिरस्कारित आदेश सोडू लागला. खरतर मी दादा महाराजांच्या विनंतीनुसार तिथे आलो होतो त्यासाठी मी काहीही मोबदला घेतला नव्हता.

तरीही परिस्थितीचा मन ठेवून मी मला त्या वास्तूत जाणवले सर्व अनुभव त्यांना कथन करण्यास सुरुवात केली. अचंबित झालेला रामजीभाई माझ्याकडे प्रश्नांवर प्रश्न करू लागला. त्यातील एक भाग म्हणजे त्याची सोळा वर्षाची मुलगी दररोज रात्री बारा वाजता त्यांच्या बंगल्याच्या समोरील गेस्टहाऊसमध्ये उठून जात असे, तिथे एका अनिष्ठ शक्तीच्या भोगाचा बळी ठरली होती. हे मी त्यांना आदेश घेऊन सांगितल्यावर रामजीभाई ढसाढसा रडू लागले.

कारण रामजीभाईच्या कौटुंबिक नाजूकबाबीचा विषय होता त्याच्यासाठी त्याने माझ्याअगोदर बंगाल वरून एका मांत्रिकाला आणले होते परंतु तो त्यात अपयशी ठरल्याने त्याला तेथेच रक्ताच्या उलट्या सुरू झाल्या होत्या. त्याचा दुसरा माणूस म्हणजे मी होतो यातून मार्ग मिळण्यासाठी काय करावे लागेल असे रामजीभाईने मला विचारले, यासाठी दादा महाराजांची आपण सल्लामसलत करावी असा मी त्याला सल्ला दिला व आपले काम मी करून देऊ शकेन अशी त्यांना ग्वाही दिली.

त्यावेळी रामजी भाई ८०० करोडचा मालक होता व त्याला १००० करोडचा मालक व्हायचे होते. (सन २००० ची घटना) असे मला समजले की, तो त्या वेळेस मोठ्या मोबाईल कंपनीच्या मालकाला फायनान्स करीत होता. (इथे मुद्दामून नाव देत नाही.) वरील समस्येच्या निवारणासाठी दादा महाराज यांनी फार मोठी रक्कम त्याच्याकडे मागितल्याचे मला कळले. ते मला कदापि मान्य नसल्याने मी यातून माझा काढता पाय घेतला. 

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

अध्याय-1

( हिन्दी )

सत्य अनुभव

नमस्ते, 

⚉ कोई एक अगरबत्ती का थोक व्यापारी अपनी इच्छा पूरी करने के लिए दादा महाराज के पास आता था, तो उसने दत्त जयंती पर भंडारा रखने का फैसला किया, लेकिन उसे नहीं पता था कि कितने लोग भंडारा की लिये आयेंगे। वह मौजूद साधक आधे घंटे से इस विषय पर चर्चा कर राहे थे। लेकिन हर किसी के फैसले में विसंगतियां थीं।

दादा महाराज ने मेरी और इशारा किया और कहा, "उससे पूछो, निश्चित ही मैंने आदेश लिया और आठ सौ पचास लोग आएंगे ऐसा कहा।" व्यापारी ने सोचा कि अगर वह पर्याप्त लोग नाही आये तो सब मेरी हँसी उडायेंगे। वह दिन आया जब दत्त जयंती पूजा के बाद भंडारे के लिए केवल 70 लोगही इकट्ठा हुए थे।

दादा महाराज ने तुरंत मुझे फोन करके तुरंत मंदिर में बुलाया। मैंने उन्हें फोन पर दिलासा दिया और कहा कि चिंता न करें, सब ठीक हो जाएगा। मैं अपनी पत्नी और पिता के साथ मंदिर में गया, लेकिन उनके मंदिर के सामने लंबी कतार थी। मैं उस कतार में खड़ा था। जैसे ही दादा महाराज समझ गए, उन्होंने सीधे मंदिर आने का संदेश दिया। मुझे महाराज से समझा कि 835 व्यक्ति अंतिम पंक्तितक आ गए थे। वह व्यापार बहुत अधिक प्रसन्न था। उन्होंने मुझे बहुत धन्यवाद दिया।

⚉ महाराज के कहने पर, मैं एक वास्तुपरीक्षण के लिए एक बड़े उद्योगपति के पास गया। वास्तु महल  जैसी थी हर कोने में छिपे कैमरे थे और इसके मालिक रामजीभाई अपने कार्यालय में बैठे थे और मुझे कैमरे के माध्यम से देख रहे थे। दो घंटे तक पूरे महलका का परीक्षण करने के बाद, मैं उनके स्वचालित कार्यालय पहुंचा। यह किसी फिल्म में ऑफिस देखने जैसा था। उनकी और मेरे बिच एक बड़ी ऑफिस टेबल थी। इसके अलावा, मुझे एहसास हुआ कि सफेद कॉस्ट्यूम में रामजीभाई एक फिल्म में एक नायक या खलनायक  जैसे दिख रहे थे।

इससे पहले कि वह मुझसे बात करना शुरू करता, उसने अपनी बंदूक निकाली और मेरे और उसके बीच रख दी। शायद वह मुझे डराना चाहता था। उन्होंने रुबाब में मुझसे नफरत भरे आदेश देने शुरू कर दिए, कहा, "जो बोलना है वो पटापट बोलो।" वास्तव में, मैं दादा महाराज के अनुरोध पर आया था जिसके लिए मैंने कुछ भी मुबादला नहीं लिया था।

फिर भी उस स्थिति को ध्यान में रखते हुए मैंने उन्हें उस वास्तु में महसूस किए गए सभी अनुभवों को बताना शुरू किया। आश्चर्यचकित, रामजीभाई मुझसे सवाल पूछने लगे। इसका एक हिस्सा उनकी सोलह साल की बेटी थी जो अपने बंगले के सामने गेस्टहाउस में नींद में आधी रात को जाती थी, जहाँ वह एक बुरीछाया का शिकार थी। जब मैंने उन्हें यह बताया, तो रामजीभाई रोने लगे।

क्योंकि रामजीभाई का परिवारका ये नाजुक मामला था, इसलिए उन्होंने मुझसे पहले बंगाल से एक मान्त्रिक को बुलाया था, लेकिन वह असफल रहे और उन्होंने वहीं खून की उल्टी शुरू कर दी थी। रामजीभाई ने मुझसे पूछा कि मुझे इस दलदलसे निकलने के लिए रास्ता क्या है। मैंने उन्हें दादा महाराज से परामर्श करने की सलाह दी और उनको ग्वाही दी कि मैं आपका काम कर के दे सकता हूं।

उस समय रामजीभाई 800 करोड़ के मालिक थे और वे 1000 करोड़ के मालिक बनना चाहते थे। (2000 की घटना) मुझे ऐसी खबर थी कि, वह उस समय एक बड़ी मोबाइल कंपनी के मालिक का वित्तपोषण कर रहा था। (मैं यहाँ उद्देश्य के लिए उनका नाम नहीं लेता।) मुझे पता चला कि दादा महाराज ने उनसे उपरोक्त समस्या को हल करने के लिए बड़ी राशि मांगी थी। चूंकि यह मेरे लिए कभी स्वीकार्य नहीं था, इसलिए मैंने ये केस छोड़ दिया।

07-Jun-20

नमस्कार,

काही महिन्यांनी माझ्याजवळ येणारे अनिकेतची चांडाळचौकडी तसेच माझे गुरु ज्यांना मी बाबा म्हणून हाक मारतो ते येईनासे आणि माझ्याशी बोलेनासे झाले तेव्हा आमच्यात फारकत आली आहे असे मला निदर्शनास आल्याने माझी सर्व गोष्टी वरची वासना उडून गेली आणि पुन्हा एकदा मी परमेश्वराचे स्मरण करत त्याच्याकडे याचना करण्यास सुरुवात केली. 

मला इतर माध्यमातून नंतर असे समजले की काही महिन्यांनी माझे गुरु अनिकेतच्या संपूर्ण चौकडीला सोडून ते स्वतःच्या गावी गेले आहेत तेव्हा त्यांना भेटण्यासाठी मी स्वतः त्यांच्या गावी गेलो परंतु तेथे मला त्यांची भेट झाली नाही कारण ते गावी जाऊन परत दुसर्‍या कुठेतरी अज्ञातस्थळी निघून गेले असल्याचे मला त्यांच्या घरच्यांकडून कळले. 

माझ्याकडे कुठल्याही व्यक्तीला घेऊन येऊ नका! असे वारंवार मला गुरूंनी सांगितलेले असतानाही मी इतर लोकांच्या समस्येने व्याकूळ होऊन त्यांना मार्गदर्शन मिळावे न्याय मिळावा म्हणून मी प्रत्येक वेळी अनेक लोकांना माझ्या गुरूंची भेट करून देत गेलो परंतु त्याचा विपर्यास झाल्याचा मला हा पूर्णपणे आलेला सखोल अनुभव होता. 

निराश होऊन मी बाबांच्या गावावरून पुन्हा माझ्या घरी आलो मी माझी पत्नी आम्ही दोघेही विचार करू लागलो की आता यापुढे आपण कसे आणि काय करावे हे ठरवावे लागेल म्हणून त्या विषयाचा आम्ही विचार करू लागलो. 

छपाई बाबत मला चांगल्या प्रकारे ज्ञान असल्याने तसेच अध्यात्मामध्ये मिळालेली ज्ञानाची शिदोरी. याप्रमाणे मी दोघांची सांगड घालत सन 2002 मध्ये सोहम भगवती या नावाने अध्यात्मिक मासिक सुरू केले. 

जेव्हा हे मासिक प्रकाशित झाले तेव्हा त्या काळात केवळ पंधरा दिवसातच मासिकाच्या संपूर्ण आवृत्या संपल्या होत्या आणि वितरकांची माझ्याकडे जोरदार मागणी वाढली होती सर्व लोकांनी तो विषय-अनुभव-ज्ञान या सर्व गोष्टींना उचलून धरून मला न्याय दिला होता. 

सोहम भगवती मासिकाने मला वाचक तर दिलेच  शिवाय  मला सुप्रसिद्धी देत माझे ज्ञान हे इतर दैनिक पेपरमध्ये तसेच TV चॅनेल च्या माध्यमातून प्रकाशित होण्यास सुरुवात झाली. 

तेव्हापासून अनेक देशातून-राज्यातून विविध धर्माचे-जातीचे-वयाचे व्यक्ती माझ्याकडे अनेक समस्या घेऊन आजतागायत येत आहेत. त्यांच्या समस्या व समस्यांचे निवारण हे मी माझ्या मासिकात सत्य अनुभव या नावाने प्रकाशित करीत आलो आहे.  हेच दालन मी आज या व्यासपीठावर सुरू करून मी माझ्या अध्यात्मिक प्रवासात लोकांची कशी सेवा केली व त्याचे आलेले अनुभव हे मी आपणाशी शेअर करणार आहे तरी कृपया आपण या सत्य अनुभव ब्लॉगचा आस्वाद घ्यावा. 

मला बाबा गुरूंनी दिलेले अध्यात्मिक ज्ञान वनस्पतीशास्त्र ,अग्निशास्त्र तसेच विविध विद्या शिकवून माझ्यात पारंगतता आणून दिली व जे मला ज्ञान प्राप्त झाले त्याबाबत मी आपणाकडे माझे ज्ञान वाटून आपल्यालाही ही आपल्या ज्ञानातही भर पाडण्याचे  मी प्रामाणिकपणे प्रयत्न करीत आहे. 

आजवर माझे आपण अनेक ब्लॉग वाचले आहेत. ज्या वाचकांनी माझे निरंतर ब्लॉग वाचले असतील त्यांना माझ्या सुरुवातीच्या अध्यात्मिक प्रवासाबद्दल कल्पना आली असेलच परंतु जे मी मधल्या काळात ( 21 वर्षाच्या काळात) अनुभव घेतले त्याबाबत आपल्याशी संवाद साधण्याचा प्रयत्न करीत आहे. 

माझ्या आगामी ब्लॉग मध्ये आपल्याला विविधता जाणवेल उदाहरणार्थ अध्यात्मिक-मनःशांती-आयुर्वेद-तोडगे स्वरूपात आपणाकडे सादर केले जाईल यापैकी आपल्याला जे ज्ञान व आवश्यकता असेल ते जोपासून त्याबाबत काही शंका/सल्ला मसलत असेल तर माझ्याशी कृपया ई-मेलद्वारे संपर्क साधावा. 

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Hello,

A few months later, when I noticed that Aniket's Chandalchaukadi, who was approaching me, as well as my guru, whom I call Baba, did not come and talk to me, I realized that we had parted ways.

I later learned through other means that a few months later, my guru Aniket had left the entire quartet and gone to his village. I went to his community to meet him, but I did not meet him there as I heard from his family that he had gone to the village and gone back to another unknown place.

Don't bring anyone to me! Despite being told so many times by my guru, I was disturbed by other people's problems, and I used to visit my guru many times each time to seek guidance and justice so that I could get justice.

Disappointed, I returned to my hometown from Baba's village. My wife and I both began to think about how and what to do next, so we started thinking about it.

I have a good knowledge of printing as well as a wealth of experience in spirituality. In this way, I started a spiritual magazine called Soham Bhagwati in the year 2002.

By the time this magazine was published, the whole issue of the magazine had run out in just fifteen days, and the distributors were in high demand of me.

Soham Bhagwati magazine not only gave me readers but also made me well known, and my knowledge started to be published in other daily papers as well as through TV channels.

Since then, people of different religions, castes, and ages from many countries and states have come to me with many problems. I have been publishing their problems and solutions in my magazine under the title Satya Anubhav. This is the gallery I started on this platform today, and I will share with you how I have served people in my spiritual journey and the experiences I have had, but please enjoy this experience blog.

The spiritual knowledge given to me by Baba Guru brought me expertise by teaching botany, fire science, as well as various sciences and I, am sincerely trying to share my knowledge with you about what I have gained.

You have read many of my blogs to date. Readers who have read my regular blog may have an idea about my new spiritual journey. Still, I am trying to communicate with you about what I experienced in the middle period (for 21 years).

In my upcoming blog, you will find diversity, for example, in the form of spiritual-peace of mind-Ayurveda-solutions.