सत्य अनुभव - भाग-१७ (मराठी-हिंदी-English )
⚉ 2003 साली माझ्याकडे बोरीवली वरून अमितच्या ओळखीने, पुण्याचे संदेश माझ्या संपर्कात आले. त्यांनी मला फोन केला. नमस्कार, मी पुण्याहून संदेश कुलकर्णी बोलतो आहे. मी ज्या ठिकाणी राहतो तेथील मालकाने केवळ तीन दिवसात घर खाली करण्याची नोटीस दिली आहे. त्या मालकाचे त्याच्या भावंडांबरोबर भांडण झाले आणि जागेच्या भांडणावरून माझ्यावर संक्रांत आली. मी व माझे आई-वडील असा संसार आहे. आपण कृपया मार्गदर्शन करावे, या संकटावर मात करण्यासाठी काही उपाय सांगावे.
मी त्यांची संपूर्ण माहिती घेऊन नाथांच्या आदेशाप्रमाणे त्यांना काही सिद्ध तोडगे सांगितले व तुम्हाला प्रखर पितृदोष असल्याने त्याचे हवन करावे लागेल असे सांगितले. त्यावर मी सांगितल्याप्रमाणे संदेश यांनी उपाय केले. परंतु पितृदोषाचे हवन केले नाही. व त्यांच्या मालकाने तीन दिवसा वरून तीन महिन्याची मुदत दिली. त्यावर संदेश यांनी माझे आभार मानले. तेव्हा त्यांना या दिवसाच्या आत आपण पितृदोष हवन करून घ्या. असे स्पष्ट सांगितले होते.
तीन दिवसा वरून नव्वद दिवसांच्या मुदतीत संदेश यांनी हवन करून घेतले नाही. आणि जागेच्या मालकाचा रुद्रावतार झाला. 90 दिवसाने यांनी पुन्हा माझ्याशी दूरध्वनीवरून संपर्क साधला व मला अजून थोडी मुदत हवी आहे. मी जरूर पितृदोष हवन करीन आणि त्याला पुन्हा 45 दिवसांची मुदत मिळाली.
त्या दरम्यान त्यांनी माझ्याकडे येऊन हवन केले व आपले हक्काचे घर असल्याची इच्छा माझ्याकडे व्यक्त केली. त्यांचे उत्पन्न व ते विकत घेणारी जागा याचा ताळमेळ न लागल्याने मला प्रश्न पडला, की हे कसे शक्य आहे? त्यावर संदेशने असे सांगितले माझ्याकडे स्क्रीन प्रिंटिंग चे खूप काम आहे. आम्ही रात्रंदिवस काम करू. तसेच आई जेवणाचे डब्याचे काम करते. व काही गरजू विद्यार्थ्यांना आम्ही घरी भाड्याने जागा देऊ. त्याचे मिळणारे पैसे, वडील सुद्धा काम करतात. त्यामुळे तिघांच्या उत्पन्नात सर्व ठीक होईल.
घर विकत घेण्यासाठी स्वतःचे पैसे, बँकेचे कर्ज असा मेळ असतो. परंतू त्यांच्याकडे घर घेण्यासाठी पैसे नव्हते. शेवटी पतपेढी, मित्र, आप्तेष्ट यांच्या सांघिक बळावर तसेच चमत्कारिकरित्या होणारी सहज कामे यावरून गुंठेवारी प्रकरणात बँक कर्ज देत नसतानाही यांचे खास कर्ज मंजूर झाले.
 |
| Photo by Sippakorn Yamkasikorn from Pexels |
हा सर्व चमत्कार नाथांचा होता! त्यांनी ठरवलं तर मातीचे सोने होते. हा माझा तंतोतंत विश्वास सार्थ ठरला. पुढे संदेश स्वतः आपल्या आई-वडिलांना घेवून आपल्या मोठाल्या घरात राहण्यास गेले. नाथांच्या आशीर्वादासाठी त्या वास्तूचे वास्तूबंधन करून घेतले. अप्रतिम सोहळ्यानंतर आमचा पाहुणचार झाला. मला या वास्तूत तुमची गादीस्थान व्हावी अशी इच्छा आहे. असे संदेश ने सांगितले. परंतु आपण पुढे पाहू असे सांगून मी ते टाळले.
काही महिन्याने संदेशच्या आईचा मला फोन आला, महाराज नमस्कार, संदेश सकाळी अकरा वाजेपर्यंत झोपून असतो. त्याची कामे सर्व अपूर्ण आहेत. काही पार्टीने आपली कामे परत नेली आहेत. तर काही जण बोंबाबोंब करीत आहे. तुम्ही त्याला जरा समजवा. संदेशला विचारल्यावर त्यांनी तसे काहीही नसल्याचे सांगितले. तरीसुद्धा मी दखल घेईन.
परंतु काही दिवसांनी कर्जदार दार ठोठावू लागले. आता अंथरूण तोकडं पडत असल्याचा अंदाज त्यांना आला पण उशीर झाला. १ कर्ज घेण्यासाठी-फेडण्यासाठी दुसरे कर्ज असा क्रमवार सुरू झाला व घरातली मंडळी बेजार झाली काय हो? हे असे किती दिवस चालणार आहे? नाथांचे हवन चांगल्यासाठी केले होते सर्व उलटे कसे झाले या संदेशाचा आईच्या प्रश्नाने माझे मन विच्छिन्न झाले.
मी मला प्रश्न करू लागतो या व्यक्ती स्वतःच्या कर्मफळाचे भोग माझ्या व नाथाच्या माथी मारत आहे. मी त्यांना त्यांच्या चुकांची जाणीव करून दिली व पुन्हा त्या प्रकारे त्यावर त्यांनी सुधारणा करून पुढील मार्गक्रमण करण्यास सुरुवात केली.
आज मितीस ते माझ्यासोबत जीव ब्रह्म सेवा करून सुखाने राहत आहे.
